مَوالِيَا
Akar: م و ا ل ي ا
(دب) فنّ مُستحدث من فنون الشِّعر، يُنظم باللُّغة الملحونة التي تلتزم تسكينَ أواخر الكلمات، ولا يتقيَّد أحيانًا بقافية واحدة ولا برويّ واحد، بل ينوِّع بينهما.
🇮🇩 Terjemahan:
(Sastra) Seni puisi baru yang digubah dengan bahasa basahan (melayu/dialek) yang mematikan huruf akhir (sukun), terkadang tidak terikat pada satu rima atau satu huruf rawi saja, melainkan divariasikan.
Sub-Makna / Derivasi:
المَوالِيَا
(دب) نوع من الشِّعر العاميّ، كان العبيد يتغنّوْنَ به في أسفارهم أو في أثناء عملهم، ويقولون في آخر كلّ مقطوعة منه، يا مواليا، إشارة إلى ساداتهم، نشأ في العصر العباسيّ، وهو من بحر البسيط وأجزاؤه : (مستفعلن فاعلن مستفعلن فاعلن) .
🇮🇩 Terjemahan:
(Sastra) Jenis puisi rakyat (amiah) yang biasa dilantunkan oleh para budak dalam perjalanan atau saat bekerja, dan mereka mengucapkan di akhir setiap baitnya: "Ya mawaliya" sebagai bentuk isyarat kepada tuan-tuan mereka. Seni ini muncul pada masa Abbasiyah, berasal dari bahar Basith dengan wazan: (مستفعلن فاعلن مستفعلن فاعلن).
Kamus Arab - Indonesia